Probeer me maar te stoppen in mijn Supersmerisinhaler.
Wie hem probeert te stoppen, moet helemaal gek zijn.
Gek? Hé, Mumbly, kom terug.
En snel.
...sneeuw van het hele weekend, en de sneeuwstorm is een van de ergste...
u ziet het, een van de ergste uit de geschiedenis van die stad.
In het midwesten hebben ze pech, zo gauw ze de boel uitgraven...
komt er weer een storm en in het westen ligt er een op de loer.
Toch hebben we veel geluk gehad. Telkens als het sneeuwt...
-Uw vriend is hier. -Vrienden? Ik heb geen vrienden.
Pino, we willen je zien rijden.
Een beetje aan de late kant, hè?
Goedemorgen, Louise.
Hij is dood, Chance.
De oude man is dood.
Ik begrijp het.
Hij ademde niet...
en hij is steenkoud.
Ik heb hem maar even aangeraakt.
Chance?
Toen heb ik...
hem bedekt. Een laken over z'n hoofd getrokken.
O, hemel!
Wat een ochtend.
Ja, Louise. Het zal wel gaan sneeuwen.
Heb je de tuin gezien?
-Het voelt alsof het gaat sneeuwen... -Verdorie, jongen.
Is dat alles wat je te zeggen hebt?
Die oude man ligt daarboven hartstikke dood...
en het doet jou helemaal niets.
O mijn god, Chance...
Sorry dat ik zo tegen je tekeer ging.
Nee, meneer. Ik wist gewoon niet wat ik moest verwachten.
Ik zal maar een ontbijt voor je klaarmaken.
Ja, graag. Ik heb erge honger, Louise.
Ik maak wat eieren voor je.
Er zijn veel dieren op de boerderij. Zullen we samen met de haan gaan kijken?
"Sealy-Posturepedic-morgen "
Je voelt je goed, dat is te zien. Want Posturepedic is ontworpen...
in samenwerking met orthopeden ter voorkoming van rugpijn...
ten gevolge van een te zachte matras.
"Het is een Sealy-Posturepedic-morgen "
-In de schaduw blijven, Alvin. -Ja, mevrouw.
De paarden mogen niet in de zon. Heb je me begrepen?
-Blijf op de bok. -Ja, mevrouw.
-Hoed op, handschoenen aan. -Ja, mevrouw.
-En je jas dichtgeknoopt. -Ja, mevrouw.
Ja, mevrouw.
Je bent vanochtend zo beleefd.
Ik ga nu weg, Chance.
Ja.
Je zult iemand nodig hebben.
Je moet een vrouw voor jezelf zoeken.
Een oude vrouw lijkt me het beste.
Een jonge heeft niets aan jou.
Niet met dat kleine dingetje van je.
Je zult altijd een jongentje blijven, hè?
Dag, Chance.
Dag, Louise.
-Ga je me rondleiden? -Met alle plezier.
De safe is in Mr Jennings' slaapkamer. Dat is de eerste stop.
Mijn vader en hij hebben in de jaren 30 samen gereden.
Voordat ik werd geboren.
Hoor je dat?
Een nieuwe auto!
Vanmorgen ontving de president in de Oval Office...
buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders en studenten uit de republiek China.
Ze kregen een beeldje van de Amerikaanse adelaar...
wereldwijd ons symbool voor vrede en vrijheid.
De president ziet veel in toekomstige handelsrelaties...
Hallo, zeg.
We meenden al iets te horen.
Ik ben Thomas Franklin.
Dag, Thomas. Ik ben Chance, de tuinman.
-De tuinman? -Ja.
Ja, natuurlijk.
Mr Chance, dit is mevrouw Hayes.
Mr Chance, leuk u te ontmoeten.
Ja.
We zijn van Franklin, Jennings en Roberts.
Het kantoor dat de erfenis afhandelt.
Ja, Thomas, dat begrijp ik.
Wacht u op iemand? Heeft u een afspraak?
Ja. Louise brengt me zo mijn lunch.
Alle gekheid op een stokje, Mr Chance, mag ik u vragen wat u hier precies doet?
Ik woon hier.
Er is geen sprake van een tuinman.
Volgens onze informatie heeft er hier sinds 1933 geen man meer gewerkt.
Behalve Mr Joe Saracini...
een metselaar die een muur heeft gerepareerd.
In 1952 was hij hier tweeënhalve dag.
Ja. Ik kan me Joe nog herinneren.
Hij was heel dik, had kort haar...
en liet me plaatjes zien uit een heel raar boekje.
-Plaatjes? -Ja.
Van mannen en vrouwen.
Hoe lang woont u hier al, meneer Chance?
Zolang als ik me kan herinneren.
Als kind al werkte ik in deze tuin.
Dus u bent echt een tuinman?
Mijn rozen.
We moeten bewijs hebben van het feit dat u hier woonde, Mr Chance.
U heeft mij, ik ben hier.
Daar heeft Joe de muur gerepareerd.
Bent u familie van de overledene?
Ik geloof het niet.
Wat een mooie auto. Rijdt u daarin, Mr Chance?
Ik heb nog nooit in een automobiel gezeten.
Nog nooit?
Nee.
Ik mocht het huis nooit uit.
Je kunt me Ray noemen, of je kunt me Jay noemen...
Ik luisterde altijd naar de radio.
Toen begon de oude man me televisietoestellen te geven.
Deze heeft afstandsbediening.
Misschien is er nog een kauwgomballenautomaat.
Zie je? Dit is mijn bed.
Dit is mijn badkamer.
Dit is mijn wastafel.
Dit is mijn wc.
Dit is mijn badkuip.
Dit is mijn kast.
U heeft een heel mooie garderobe.
Ja.
Op zolder zijn de kleren van de oude man, waarvan ik mag dragen wat ik wil.
-Ze passen prima, hè? -Ja.
Verbazingwekkend hoe die kleren weer in de mode zijn.
Waarom staat het bed zo?
Ik slaap graag met mijn hoofd naar het noorden.
Zo slaap ik beter.
Ja, daarvan heb ik gehoord. Heeft u iets met uw adres erop?
Maar dit staat naar het westen.
-Wat staat naar het westen? -Het bed.
Ik snap het.
Mr Chance, ik wil graag weten welke aanspraak...
u gaat maken op de erfenis van de overledene.
Het is een gezonde tuin, Thomas.
Ik maak geen aanspraak.
Juist. Zou u een dergelijke verklaring willen ondertekenen?
Ik weet niet hoe ik dat moet doen, Thomas.
Nou goed, Mr Chance, ik kan niet anders dan u meedelen...
dat dit huis nu is gesloten.
Als u hier inderdaad heeft gewoond, dan heeft u geen recht om hier te blijven.
U moet hier om, laten we zeggen, morgenochtend twaalf uur uittrekken.
Ik begrijp "uittrekken" niet.
Belt u me, of laat uw advocaat me bellen...
als u toch nog wilt ondertekenen.
Kom, Sally, laten we iets gaan eten.
Zijn er geen medische dossiers?
Kunt u ons de naam van uw dokter of tandarts geven?
Ik heb geen dokter of tandarts.
Juist.
Goedendag, Mr Chance.
Goedendag, Sally. Goedendag, Thomas.
U doet iedere dag nieuwe dingen, waarbij u de Washington Post nodig heeft.
Het spijt me dat ik u juist nu moet storen, maar was u erg bevriend met Max?
Wat denkt u? We waren onafscheidelijk.
Voetbalknie en zwemmers...
We hebben tenniselleboog, voetbalknie en zwemmers...
En zwemmers wat?
Sorry. Ik kan alleen op zwembroek komen.
Jims rug was op drie plaatsen gebroken, hij had schedelletsel...
en zijn borstkas was ingedrukt. Hij is verlamd.
Maar na een jaar ziekenhuis ging hij weer naar school...
maakte zijn studie af en kijkt nu naar de toekomst.
Ik raak gedeprimeerd, weet je, zoiets...
en het is tijdelijk, het komt meestal 's nachts.
Neem me niet kwalijk.
Ik heb heel erge honger. Heeft u wat te eten voor me?
Het is een show met alleen meisjes, meneer.
Komt u binnen. Alleen meisjes.
Pardon.
Weet u een tuin voor me waarin ik kan werken?
Een tuin? Wat kweek je, man?
's Winters is er van alles te doen.
Ik moet met zaaien beginnen en de aarde bewerken.
Gelul!
Wie heeft je gestuurd, knul?
Heeft die schijterige eikel Raphael je gestuurd, knul?
Nee.
Ik moest van Mr Thomas Franklin het huis van de oude man verlaten.
-Hij is dood, weet u. -Dood, me reet.
Zeg tegen die eikel dat als hij me iets heeft te zeggen...
hij dat mooi zelf kan komen doen.
Begrepen, knul?
Afstandsbediening, man.
Wat is dat?
Wegwezen, bleekscheet, voordat ik je witte reet opensnijd.
Als ik Raphael zie, zal ik hem uw boodschap geven.
-Doe dat. -Goedendag.
Neem me niet kwalijk. Die boom is erg ziek. Hij heeft verzorging nodig.
Ja, meneer. Ik zal het doorgeven.
Dank u.
-Goedendag, meneer. -Goedendag.
W-4.
-Meneer, 't spijt me, ik zag u niet. -lk kan niet bewegen. M'n been.
Vreselijk, meneer. Ik hoop niet dat u erg gewond bent.
Nee. Dat ben ik niet. Maar mijn been doet erg pijn.
-ls hij gebroken? Kunt u lopen? -lk hoop het niet.
-Misschien moet ik een ambulance bellen. -Laten we even kijken. Mag dat?
-Ja. Ik wil graag kijken. -Wat is er gebeurd?
Lieve help, uw been!
Ja.
U moet naar het ziekenhuis om uw been te laten nakijken.
-Het ziekenhuis is niet nodig. -Er moet een dokter naar kijken.
Ik sta erop. We brengen hem naar 'n ziekenhuis.
Het spijt me, Ms Rand, ik zag de man niet.
-Het is niemands schuld, David. -Dank u, mevrouw.
Ik heb nog nooit in een automobiel gereden.
Ik verzeker u, dat David een erg voorzichtige chauffeur is.
-Dat begrijp ik. -Mooi zo.
Deze dingen kunnen zo vermoeiend zijn.
Iedereen maakt zo'n ophef over een eenvoudig ongelukje.
Gaat het al beter met uw been?
Nee.
Juist.
Dit is net televisie, alleen je kan veel verder zien.
Waarom gaat u niet mee naar ons huis, dan kunnen we u daar verzorgen?
Uw huis?
M'n man is erg ziek geweest. We hebben een dokter en verpleegsters in huis.
Ziekenhuizen zijn zo onpersoonlijk.
-Daar ben ik het mee eens. -Mooi.
Dat bespaart een hoop overbodig gedoe en voor u is het veel plezieriger.
We gaan meteen naar huis.
En, Jeffery, bel even en laat ze weten dat we er aankomen.
Ja, mevrouw.
Wilt u iets drinken?
Ja, graag. Ik heb erge dorst.
Dank u. Mag ik televisie kijken, alstublieft?
Maar natuurlijk.
En nu, het pièce de résistance...
Mag ik uw naam vragen?
Chance.
Chance?
Chance, de tuinman.
Chauncey Gardiner? Mr Chauncey Gardiner.
Bent u familie van Basil en Perdita Gardiner?
Nee, ik ben geen familie van Basil en Perdita.
Dat is een fantastisch stel.
Mijn man en ik zijn erg goede vrienden van hen.
We bezoeken hun eiland vaak.
Dank u.
Bent u iets kwijt?
Ja, mijn afstandsbediening.
Daarmee verander ik van kanaal.
Het spijt me.
U rijdt niet zonder uw achteruitkijkspiegel...
en toch rijden sommige mensen nog zonder een scanner.
Toen ze de stokjes voor de Chinese gasten uitpakten...
stond er op de pakjes duidelijk "Made in Taiwan ".
Het is belangrijk om van al het nieuws op de hoogte te blijven, maar...
er valt zoveel te verwerken dat het heel verwarrend kan worden.
Totdat ze de stokjes op tafel legden. Als de Chinezen geërgerd waren...
Goedenavond, mevrouw.
Wilson, Mr Gardiner krijgt de gastenkamer op de derde etage.
Ja, mevrouw.
Ik zie u nadat dokter Allenby naar uw been heeft gekeken.
Dank u. Ja.
Ik heb nog nooit in zo'n ding gezeten.
Hij is van Mr Rand. Sinds zijn ziekte.
Ik begrijp het.
Heeft hij televisie?
Nee. Maar Mr Rand heeft er eentje met een elektrische motor.
Zo kan hij zelf rondrijden.
Hoe lang blijven we hierin?
Hoe lang?
Ik weet het niet. We zullen zien wat de dokter zegt.
Ik heb gezien hoe ze dit deden, in een film op televisie.
Dit doet geen pijn.
Het deed wel pijn.
Het bot lijkt onbeschadigd. Toch maken we maar een röntgenfoto.
Röntgenfoto?
Trouwens, Mr Gardiner, ik wil u iets op de man af vragen.
-Op de man af? -Ja, meneer.
Bent u van plan om een claim in te dienen tegen de Rands?
Claim.
Thomas vroeg me dat.
Thomas? U kunt uw broek nu optrekken.
Wie is Thomas?
Thomas Franklin. Hij is een advocaat.
-Een advocaat? -Ja.
Dus u wilt deze zaak via uw advocaten afhandelen?
Er hoeft geen claim te komen.
Ik weet niet eens hoe die er uitzien.
Nou dan.
Daar sta ik even van te kijken, moet ik zeggen.
Dank u.
Het enige waar we op bedacht moeten zijn, is een lichte bloeding...
niets ernstigs, maar die geeft later mogelijk problemen.
Zeg eens, Mr Gardiner...
zou u hier een dag of twee kunnen blijven?
Dan houden we het in de gaten.
Ja, ik zou hier kunnen blijven.
-Heeft dit huis een tuin? -Maar zeker. Vele.
Mooi.
U moet dat been niet belasten, Mr Gardiner.
Mr Wilson, breng Mr Gardiner voor röntgenfoto's als u heeft uitgepakt.
-Ja, dokter. -Dank u.
Zag u wel eens een wedstrijd op tv waarbij de spelers dit drinken?
Vroeg u zich af waarom?
Ik mis je zo als ik weg ben. Hoe voel je je?
Geen hoofdpijn?
Nee, mijn dag is vrij goed geweest.
-Beter dan die van jou, heb ik gehoord. -Heb je het gehoord?
Ik ben wel invalide, maar...
Wat naar dat je dat moest meemaken.
Het stelde niets voor, heus. Het klonk erger dan het was.
En Mr Gardiner is een heel redelijke man.
Redelijk...
Ik wil voor de verandering wel eens zo'n man ontmoeten.
Vraag die Robinson maar voor het avondeten.
Gardiner. Chauncey. Chauncey Gardiner.
Gardiner.
Voel je je goed genoeg voor het eten, Ben?
Constance, ik wil voor het eten vers bloed.
Ja, meneer.
Ik laat een plaats bijdekken.
Mijn god, Eve, je bevriest.
Nee. Ik wilde alleen...
Ik wilde alleen wat frisse lucht.
Hoe gaat het met Mr Gardiner?
Het lijkt me niet al te ernstig.
Maar het is een zware kneuzing en ik wil een oogje op hem houden...
dus ik stelde hem voor om een paar dagen hier te blijven.
Hier?
Mr Gardiner, hier? Waarom? Is dat nodig?
Niet nodig, maar nuttig.
Geen zorgen, misschien brengt hij wat frisse lucht.
Hij is wel anders, hè?
Weet je, hij is erg...
intens.
Misschien.
Ik vond dat hij een behoorlijk gevoel voor humor had.
Dat is een heel kleine kamer.
Ja, meneer, dat is zo. De kleinste kamer van het huis.
Ja, dat is zo.
Welkom in het Randziekenhuis.
-Dank u. -Mag ik u naar de tafel begeleiden?
Dank u.
Ik voel me hier erg goed.
Dat is de zuurstof.
Toen ik pas ziek werd...
Iiet ik deze hele kamer beglazen...
zodat ze er extra zuurstof in konden pompen.
Zo houd ik de moed erin.
U moet wel erg ziek zijn.
Aplastische anemie.
Het beenmerg produceert te weinig rode bloedlichaampjes.
Ze kunnen er geen bal aan doen.
Ze kunnen me het leven veraangenamen.
Mijn leven verlengen met steroïdentherapie...
en deze transfusies.
Maar wat mijn bloed doet koken...
wat ervan over is in ieder geval...
is dat dit gewoonlijk...
een ziekte voor jonge mensen is.
Ik begin dus al aardig oud te worden...
en ga overlijden aan een ziekte voor jongeren.
Zoiets heb ik nog nooit op televisie gezien.
Blijft u alstublieft stil liggen.
U eet vanavond natuurlijk met ons.
Ja, alstublieft. Dank u.
Ik heb erge honger.
Ja, ik ook, mijn jongen.
Ik ook.
Kent u Raphael?
Nee, meneer. Ik geloof het niet.
Want ik heb een boodschap voor hem.
Ja, meneer?
Een kleine zwarte man gaf me een boodschap voor Raphael.
Ik geloof toch niet dat ik de man ken. Blijft u nu alstublieft...
stil liggen.
Is er iemand die we moeten waarschuwen?
Nee.
De oude man is dood en Louise is weg.
Dat spijt me heel erg.
Ik hoop dat u ondanks uw verwonding uw zaken kunt doen.
Heeft u een secretaresse nodig?
Nee, dank u.
Mijn huis werd gesloten.
U bedoelt dat uw zaak werd gesloten?
Ja.
Gesloten door de advocaten.
Wat heb ik jullie gezegd? Dat bedoel ik nou.
De zakenman is tegenwoordig uitgeleverd aan broekies van advocaten van de AlD.
Het overkomt iedereen, ben ik bang.
Zoals het nu loopt, doen ze met hun regels de medische professie...
volledig de das om.
Ja. Volledig de das om.
Het is een verdomd schandaal.
Wat zijn uw plannen nu, Mr Gardiner?
Of mag ik je Chauncey noemen?
Chauncey is prima.
Nou dan, wat zijn je plannen, Chauncey?
Ik zou in uw tuin willen werken.
Ik weet precies wat hij bedoelt. Is het niet fantastisch...
om zo tussen de bomen en de bloemen te zijn?
Persoonlijk deed het mij nooit zoveel.
Ik ben een erg goede tuinman.
Het is zo'n prettige manier om je zorgen te vergeten.
Is niet iedere zakenman dat? Een tuinman.
Hij...
werkt op...
bikkelharde grond...
om hem productief te maken...
met zijn eigen blote handen.
Hij bewatert hem...
met zijn eigen zweet.
Hij schept iets van waarde voor zijn gezin...
en de gemeenschap.
Ja, inderdaad, Chauncey, een productieve zakenman...
is een arbeider in de wijngaard.
Ik weet precies wat je bedoelt, Ben.
De tuin die ik achterliet was zo'n plek.
Die heb ik niet meer. Het enige wat ik nog heb...
is de kamer daarboven.
Kom, wacht nou eens even, Chauncey.
Je hebt je gezondheid.
In godsnaam, man, laat die kerels je niet kleinkrijgen. Je moet vechten.
Ik wil je niet meer horen over die kleine kamer daarboven.
Daar ga ik maar al te gauw naartoe.
Het is een heel plezierige kamer, Ben.
Vast. Dat beweren ze in ieder geval.
Weet je...
er verkeren duizenden zakenmannen, grote en kleine...
in jouw situatie.
Ik heb...
enige tijd goed over de zaak nagedacht.
Ze zijn lang genoeg getergd door...
inflatie, belastingtoename...
allerlei onhebbelijkheden.
Zij zijn tenslotte onze sterkste verdediging tegen de aantasters...
van onze basisvrijheden...
alsook het welzijn van onze middenklasse.
Ik denk erover om een financieel hulpfonds op te richten.
Zeg eens, heb jij wat ideeën op dat gebied?
Nee, Ben.
Je praat er niet graag over, hè?
Dat begrijp ik wel.
Nadat een man alles heeft verloren...
neemt woede tijdelijk de overhand over rationaliteit.
Maar denk er eens over na.
Bewater het.
Bemest het.
Dat zal ik doen, Ben. Ja.
Over een paar dagen komen er vast ideeën bij je op.
Dat zal ik doen, Ben. Ja.
Sorry, meneer.
Ik dacht dat u weer met een grapje over de lift ging komen.
Pardon.
Lift.
Ja, meneer.
Lift.
Ik wil je even zeggen hoe fijn ik het vind...
dat je bij ons logeert en hoe erg ik het vind van je been.
Dank je, Eve.
Je hebt Ben vanavond enorm opgevrolijkt, weet je dat?
Hij vond je zo aardig. Echt waar.
Ben is erg ziek, Eve. Dat heb ik eerder gezien.
Ik weet het.
Hij doet me aan de oude man denken.
O, ja?
Ga je weg en sluit je dit huis, wanneer Ben overlijdt?
Nou, ik denk het niet.
Welterusten, Eve.
Welterusten, Chauncey.
-Morgen, Mr Perkins. -Morgen, Mr Riff.
-Fijn u te zien. -Dank u.
We hebben vandaag een extra gast bij ons, Mr Chauncey Gardiner.
Juist. Zullen we de verbindingen op de gewone plaatsen aanleggen?
-Natuurlijk. -Oké, aan het werk.
Wilt u een auto, meneer?
Ja, ik wil graag een auto.
Ja, meneer.
Dank u.
Stuur nummer zeven, alsjeblieft.
Chauncey, daar ben je. Wat doe je op dat been?
Het is prima vandaag, Robert.
Schaam je. Laat mij dat beoordelen.
Alsjeblieft, ga zitten.
Ik zweer je, ik heb mijn handen vol aan jou en Benjamin.
Dat gaat de goede kant op. De zwelling is heel wat minder.
Uw limousine, meneer.
Mooi. Dank u.
Ga je ergens naar toe?
Nee.
Trouwens, de president heeft aangeboden om Ben te vervangen bij de conventie.
Een heel aardig gebaar. Ze kunnen hier ieder moment komen.
Ik weet dat de president komt.
-Weet je dat? -Ja.
Ben wil dat ik de president ontmoet.
-Wil hij dat? -Ja.
Hoe weet ik wanneer het tien uur is?
Het is nu tien over negen.
En als je geen klok ziet...
weet vast wel iemand hoe laat het is.
Ik begrijp het.
Ik ga lopen.
Lopen? Nou, ja, zeker wel. Loop.
-Je gaat toch de president ontmoeten? -Ja.
Ik heb hem op televisie gezien.
Hij is heel nauwkeurig, meneer.
Het is tien uur.
Dank je, Jim.
Ms Aubrey, de president is in aantocht.
-Ben je op de been vanmorgen? -lk loop graag, Ben.
Dat is goed nieuws, jongen.
Je ziet er vandaag veel beter uit.
Allemaal make-up.
Ik heb zuster Teresa gevraagd om me te fatsoeneren.
De president moet niet denken dat ik dood neerval terwijl we praten.
Ik begrijp het.
Niemand houdt van stervenden.
Want niemand weet wat de dood is.
Jij schijnt een uitzondering te zijn.
Dat bewonder ik in je, je bewonderenswaardige evenwicht.
Je lijkt een oprecht vredig man te zijn.
Dank je, Ben.
Zuster Teresa heeft prima werk geleverd.
Mr Rand, de president is in aantocht.
Laat de president maar vast in de bibliotheek. We komen er zo aan.
Een oude gewoonte die bij macht hoort: Laat hen wachten.
Nu niet, Arthur.
Maar, meneer...
Ik treed de president tegemoet...
op mijn eigen twee voeten.
Zullen we gaan?
Dat is een heel goed idee.
Toen ik jonger was, dacht ik aan een overheidsfunctie.
Maar ik kwam erachter...
dat ik als privé-burger meer kon bijdragen.
Natuurlijk, mijn...
rijkdom verschafte me zeer veel invloed.
Maar ik heb geprobeerd, geloof me...
om die macht niet te misbruiken.
Het is uitermate belangrijk dat we onszelf niet toestaan...
om de ogen te sluiten voor de behoeftes van onze regering...
hoe sterk die verleiding ook is.
Ik kreeg het predikaat politiek invloedrijk...
maar ik heb getracht...
om open te blijven staan voor de stem van het volk.
En ik ben eerlijk tegen mezelf gebleven.
Dat is het belangrijkste.
-Goedemorgen, Mr Rand. -Goedemorgen, heren.
Waar is hij verdomme?
Meneer de president.
Ben.
Fijn je te zien. Je ziet er geweldig uit.
Dank u, meneer de president.
Uw bezoek heeft me opgevrolijkt.
Ik heb je gemist, mijn vriend.
Kom, ga zitten. Maak het je gemakkelijk.
Hallo, meneer de president.
Hallo.
Ik wil u voorstellen aan m'n dierbare vriend, meneer Chauncey Gardiner.
Op televisie, meneer de president, lijkt u veel kleiner.
Ik moet u waarschuwen, Chauncey zegt waar het op staat.
Zo? Echt waar?
Nou, Mr Gardiner, ik hou wel van een openhartige discussie.
-Wilt u plaatsnemen? -Ja, dat wil ik.
-Ben, ik vroeg me af of je de gelegenheid... -Ja?
-Heb je de gelegenheid gehad om... -Ja?
Heb je m'n toespraak gelezen?
Globaal genomen, vrij goed.
Maar ik denk, meneer de president, dat het erg gevaarlijk is...
om op een moment als dit met tijdelijke maatregelen te knoeien.
Ben, ik bedoel...
Ik heb met u te doen...
en ik weet hoe moeilijk het is om recht door zee te zijn.
Maar ik zeg je nu, Bobby...
-Hoi. -Hoi. Ik ben Riff. Geheime dienst.
Goed. Natuurlijk.
Je bedoelt, Ben, dat...
-ik het risico niet moet nemen. -Absoluut niet.
Bent u het met Ben eens, of vindt u dat we groei kunnen stimuleren...
door tijdelijke impulsen?
Zo lang de wortels niet worden afgesneden...
is alles in orde.
En komt alles in orde...
in de tuin.
-ln de tuin? -Ja.
In een tuin heeft groei zijn eigen seizoen.
Eerst krijg je lente en zomer...
maar dan...
najaar en winter.
En dan krijg je weer lente en zomer.
-Lente en zomer? -Ja.
-En najaar en winter? -Ja.
Ik denk dat onze inzichtvolle jonge vriend zegt...
dat we blij zijn met de onvermijdelijke...
seizoenen in de natuur...
maar niet blij zijn met de seizoenen in onze economie.
Ja.
Er zal groei zijn in de lente.